Zbędna Pigułka

Lekarz istotą jest niemałą

Błąka się jak każdy po codziennym Świecie

Szuka możliwości by ludzi uleczyć

Ale czy na pewno na Świecie?

Lekarstwa przez koncerny produkowane

Jest jak wirus HIV rozprzestrzeniany

Stać się może często dużym zagrożeniem

Ale wielcy Panowie zarobić mogą kasę

Gelt, mamonę na to są ich oczy łase

Ty lekarzu odnajdź się w rzeczywistości

Nie trać wiary, nie marnuj swojego rozumu siły

Bądź otwarty i myśl inaczej

Staraj się również sercem pomóc

Pokaż empatie, poratuj nonsensem

Bo żart jak wiadomo to zdrowie

Samodzielny kasztan?

Samodzielny kasztan?

Kiedy kasztan rano wstaje

Śniadanie dostaje

Od swej matki co go zawsze miłuje

Miłuje go tak bardzo że leniwy jest aż ten matoł

I nic nigdy nie robi.

Czeka aż matka przyniesie mu batona

Aż mu skarpety wybierze

Aż da mu dwa śledzie

Aż ona zrobi zakupy

Aż podkuje mu wszystkie buty

Matko więc do Ciebie kochana apel taki daje

Zostaw tego barana nich sobie sam rade daje

Niech on sam coś ze swym życiem zrobi

Niech on sam w końcu ugotuje pierogi

Niech on pozna dziewoje

Niech uśmiechną się jego zwoje

Bo matka jest jedna i najbardziej kochana
Ale gdy będzie zbyt ostrożna nie będzie tak postrzegana 

Lekarstwo na zauroczenie

Lekarstwo na ZAUROCZENIE

Sprawa jest taka

Najgorsze są wyznania nieszczęśliwego rumaka

Ten rumak się miota, nosi, wszystko go kole

Bo dostał kosza, leży teraz w kamiennym dole

W dole tym mnóstwo spazmów i byków

W dole tym zawisło wielu polityków

Wielu murarzy, wielu lekarzy

A najwięcej tam jest artystów, piosenkarzy

Wrażliwa dusza nie pozwala im na to

by przejść mimochodem powiedzieć a mam to...

Jakie jest więc lekarstwo pyta rumak lekarza:

Musisz być odważny, musisz z życiem się zdażać

Weź teraz zrób coś nowego

Zacznij łowić ryby drogi kolego

Niech to uczucie nie zaprząta Ci głowy

Znajdziesz Ty nową i problem z głowy

Bo miłość ulotna jest proszę ja Ciebie

Najpierw musisz walczyć, a potem wypuścić to z siebie.

Bo nie należy zbyt długo tego trzymać

Gdyż zgnijesz w tym dole i to uczucie może Cię zatrzymać

Staruszek

STARUSZEK

Starzy ludzie samotni są

Żyją w swoich wąskich światach

Oni chcą nowego doznawać

A żyją w zaświatach

W zaświatach w których

 ich dzieciństwo skarbem jest największym

To co zrobili to co przeżyli jest źródłem ich dzisiejszej egzystencji

Przeżywają wszystko jakby to dziś było

Ale czy oni potrafią się cieszyć chwilą?

Czy potrafią delektować się pięknych róż zapachem?

Czy cieszą się z wnuczki pierwszych kroków, latem?

Dla Ciebie więc mam radę Staruszku kochany

Odkryj to życie jeszcze raz idź w nieznane

Bo nowe zmagania spotkać Cię mogą

Weź swą laseczkę i rusz w Świat nieodkrytą jeszcze drogą

TRa